Co należy wiedzieć o fali uderzeniowej w rehabilitacji?

Co należy wiedzieć o fali uderzeniowej w rehabilitacji?

Leczenie uderzeniową falą jest niesamowicie efektywną metodą, którą się stosuje w rehabilitacji. Jest to także jeden ze skutecznych najbardziej sposobów przeciwbólowego leczenia w schorzeniach ogólnego narządu ruchu. Spora efektywność tejże metody powoduje, że fale uderzeniowe są stosowane bardzo często oraz mają wśród pacjentów dobre opinie. Niezmiernie ważny jest fakt, że terapia uderzeniowymi falami nie może wykorzystywana być w stanach ostrych zapalnych oraz także zaraz po wystąpieniu urazu.

Czym jest fala uderzeniowa?

Jest to akustyczna fala o właściwościach bardzo specyficznych. Mowa o ciśnieniu skokowym oraz wysokim, które powstaje w niezmiernie krótkim czasie. Aparat ten generuje ciśnienie w zakresie od 10 do 100 MPa podczas jakiś 10 nanosekund. Po przyłożeniu głowicy fala wnika w ciało ludzkie na głębokości jakiś kilku centymetrów. Najczęściej jest stosowana fala skupiona, a nieco rzadziej fala rozproszona.

Zobacz również:

 

Wskazania do fal uderzeniowej

Zabiegi rehabilitacji falą uderzeniową są najczęściej wykonywane z powodu pourazowych zmian oraz także zmian zwyrodnieniowych mięśni, wiązadeł, ścięgien oraz stawów. Ból jest jednym z objawów takich schorzeń. Wskazania do leczenia uderzeniową falą między innymi są: trudno gojące się złamania, stany pourazowe zmiany zwyrodnieniowe stawów rąk, bólowe dolegliwości stawu barkowego, bóle szyjnego kręgosłupa, zapalenie rzepki, dolegliwości bólowe łokciowego stawu czy też piętowa ostroga.

Przeciwwskazania do rehabilitacji falą uderzeniową

Zabieg rehabilitacji falą uderzeniową jest niezwykle bezpieczny oraz także nieinwazyjny. Jednak istnieją pewne przeciwwskazania do tejże metody leczenia. Do najważniejszych z nich należą: ostre stany zapalne, rozrusznik serca, zaburzenia krzepliwości krwi, choroba nowotworowa czy też ciąża.

Jak przebiega zabieg przy pomocy fali uderzeniowej?

Do wykonania zabiegu są wykorzystywane specjalne aparaty, które wytwarzają uderzeniową falę. Fala jest generowana poprzez aparat na zewnątrz ciała ludzkiego. Sama głowica aparatu musi być przyłożona bardzo dokładnie w miejscu o bolesności największej przez pacjenta. Jednak bywa tak, że miejsce dla głowicy dopiero się ustala na podstawie badań dodatkowych. Można tutaj wymienić USG.

Zabieg najczęściej jest bardzo krótki. Trwa bowiem od pięciu do dziesięciu minut. Czas trwania zabiegu jest zależny od rodzaju schodzenia oraz dobierany jest indywidualnie. Należy dobrać także rodzaj fal stosowanych, głębokość penetracji fal oraz do tego częstotliwość impulsów. Najczęściej się stosuje między trzy a pięć zabiegów. Zabiegi mogą się odbywać raz czy też dwa razy w tygodniu. Czasami trzeba wykonać cykl nieco dłuższy, nawet do dziesięciu powtórzeń.

Zabieg rehabilitacji może wywoływać ból, ale jest on niewielki. Nie wymaga na pewno znieczulenia podczas terapii. Znaczna większość pacjentów znosi bardzo dobrze zabiegi uderzeniowymi falami.

Kiedy zabieg przyniesie efekty?

Przeprowadzonych zostało bardzo dużo klinicznych badań. Potwierdziły one skuteczność fali uderzeniowej oraz samo bezpieczeństwo stosowania tejże metody. Ponieważ jest to zabieg tak nieinwazyjny oraz skuteczny, to jest stosowany szeroki w leczeniu przeróżnych schorzeń naszego narządu ruchu. Znaczna większość pacjentów po pierwszym zabiegu już odczuwa znaczne zmniejszenie bólowych dolegliwości oraz poprawę także fizycznej sprawności. Poprawa znaczna czy też nawet ustąpienie dolegliwości występuje u około osiemdziesięciu procent leczonych i to już po dwóch czy też trzech zabiegach. Wykonuje się zwykle serię trzech bądź też pięciu zabiegów.

Jakie są opinie na temat rehabilitacji przy wykorzystaniu fali uderzeniowej?

Znaczna większość pacjentów jest bardzo zadowolona z efektów rehabilitacji falami uderzeniowymi. Na pewno sama skuteczność przeciwbólowego leczenia mocno wyróżnia uderzeniową falę spośród innych metod, które są stosowane w rehabilitacji. Musimy pamiętać, że skuteczność również zależy od rodzaju schorzenia oraz także ilości zabiegów. Dzieje się także tak, że trzeba zastosować leczenie znacznie dłuższe. Długość przeciętna leczenia to trzy bądź też pięć zabiegów. Niestety jednak istnieją takowe choroby przewlekłe, gdzie terapia tylko może zmniejszyć objawy. To wynika tak naprawdę z przebiegu przewlekłej choroby – choroba postępuje. W takowych przypadkach można jednak zmniejszyć zdecydowanie bólowe dolegliwości. Na koniec jeszcze należy podkreślić, że rehabilitacja falą uderzeniową jest naprawdę bardzo skuteczna. Co więcej metoda ta jest o wiele bardziej efektywna od innych, które są stosowane w rehabilitacji. Większość pacjentów odczuwa znaczne ustąpienie dolegliwości czy też mocną poprawę. Zabiegi są bardzo bezpieczne, ale należy także dodać, że są tolerowane bardzo dobrze. Z opiniami negatywnymi na temat tego rodzaju rehabilitacji raczej się nie spotykamy. Pozytywne opinie jeszcze bardziej przekonują nas do tego, aby się zdecydować na ten rodzaj rehabilitacji. Na pewno nie będziemy żałować swojej decyzji.

Jak suszyć drewno konstrukcyjne?

Jak suszyć drewno konstrukcyjne?

Drewno konstrukcyjne powstaje najczęściej z tarcicy. Aby produkt mógł mieć odpowiednie zastosowanie użytkowe, musi przejść proces suszenia, pozwalający na uzyskanie właściwych parametrów drewna. Przede wszystkim optymalnej wilgotności, właściwości mechanicznych (twardości) czy odporności na czynniki pochodzenia biotycznego i abiotycznego. Dzięki temu poprawia też się jakość jego obróbki.

Na czym polega proces suszenia drzewa konstrukcyjnego?

Suszenie to proces, który polega na przesunięciu wilgoci z jego wewnętrznych warstw na zewnętrzne, a następnie jej usunięcie. Przebiega to w czterech fazach:
– odparowuje woda wolna z warstw przypowierzchniowych drewna,
– obniżanie wilgotności w zewnętrznych warstwach (natomiast w warstwach wewnętrznych jest nadal wysoka),
– obniżanie wilgotności warstw środkowych,
– osiągnięcie równowagi higroskopijnej pomiędzy warstwą przypowierzchniową a otoczeniem. W etapie końcowym tej fazy zostaje znacznie zmniejszona wilgotność warstwy wewnętrznej w stosunku do wartości początkowej.

Polecamy szczególnie:

Jakie są metody suszenia drewna?

Istnieją trzy metody suszenia tarcicy:
– naturalna. Polega na suszeniu drewna na powietrzu. Tarcica ułożona jest na sobie, oddzielona przekładkami,
– sztuczne. Po pierwsze zamknięte komory. Polega na suszeniu z użyciem podwyższonych temperatur, dzięki czemu można szybciej osiągnąć pożądany poziom wilgotności. Po drugie zamknięte komory ciśnieniowo-próżniowe. Metoda polega na szybkim obniżaniu wilgotności tarcicy.
Choć naturalne suszenie jest bardzo ekologiczne i nie wymaga żadnych dodatkowych narzędzi, to z powodów ekonomicznych wybierane są metody sztuczne. Dzięki nim można skrócić czas suszenia.

Sprawdź również:

 

Jak wygląda naturalne suszenie drewna?

Naturalne suszenie ma na celu obniżyć poziom wilgotności drewna. Dzieje się tak pod wpływem ruchów powietrza. Wilgotność wynosi wtedy około 15 %.

Kluczem jest właściwe ułożenie tarcicy, które zapewnia swobodny przepływ powietrza. W ten sposób układane są sztaple. Znaczenie ma także rodzaj podłoża. Drewno powinno być ułożone na wypoziomowanym, suchym (posypanym na przykład żwirem) podłożu. Sztaple należy układać w odległości około 50 cm nad ziemią. Należy również zapewnić inne warunki. Niewskazane jest nadmierne nasłonecznienie. Zagrożeniem są także opady deszczu. W związku z tym przyjmuje się, że najlepsze warunki do naturalnego suszenia drewna występują w otwartych halach. Ile zatem trwa procedura naturalnego suszenia? Zależy to od kilku czynników, decydującym jest gatunek drewna. Tarcia sosnowa schnie od 60 do 200 dni (im grubsza, tym dłużej). Z kolei tarcica świerkowa schnie od 9 do 200 dni. Jako drewno konstrukcyjne wykorzystywana jest także tarcica dębowa. Tutaj proces schnięcia zajmuje od 100 do 300 dni. Choć wydawać by się mogło, że naturalne suszenie ma tylko same zalety, to nie jest pozbawione wad. Po pierwsze przyczynia się do degradacji tarcicy. Po drugie, ze względów ekonomicznych i technologicznych, zajmuje zbyt wiele czasu. W związku z tym stosowane jest raczej jako rezerwa niż podstawowa metoda suszenia.

Decydując się na naturalne suszenie, należy pamiętać o kilku podstawowych zasad, które decydują o jego skuteczności. Materiał powinien być ułożony w taki sposób, by zapewnić właściwą cyrkulację powietrza. Wiatr powinien docierać do każdej sztuki drewna, by zapobiec jego deformacji. Ogromne znaczenie ma ochrona przed deszczem. Wilgoć może zniweczyć cały proces, a nawet doprowadzić do gnicia drewna. W związku z tym konieczne jest zadaszenie, które zabezpiecza nie tylko przed opadami, ale też słońcem. Drewna nie można układać bezpośrednio na ziemi. W tym celu wykorzystuje się legary. Ułożenie sztapli powinno być dobrze przemyślane. Tak, aby zapewnić swobodny do nich dostęp, a także załadunek i rozładunek. Aby uniknąć zainfekowania grzybem, konieczne jest oddzielenie chorych tarcic od reszty składu.

 

Na czym polega sztuczne suszenie drewna konstrukcyjnego?

Naturalny proces suszenia można także wykorzystać jako wstępny etap suszenia sztucznego. Kolejnym jest przeniesienie drewna do specjalnych suszarni, gdzie uzyska optymalną wilgotność, która odpowiada jego przeznaczeniu. Profesjonalne suszarnie tarcicy, czyli sztuczne suszenie, to zautomatyzowany proces z użyciem suszarek do drewna. Jego celem jest przyspieszenie usuwania wilgoci z wewnętrznych części drewna. Dzięki tej metodzie można też uniknąć odkształceń czy pęknięć. Na rynku dostępnych jest wiele profesjonalnych suszarek, które wykorzystują cyrkulację powietrza. Każda z nich prezentuje odmienne właściwości. Do najpopularniejszych należą suszarki konwekcyjne, w tym: konwekcyjne cyklicznego działania typu kondensacyjnego, komorowego i aerodynamicznego. Dostępne są także suszarki ciągłego działania (tunelowe). Inne modele mają niemal identyczne cechy i parametry, ale ich produkcja i eksploatacja związana jest ze znacznie wyższymi kosztami. Mowa o suszarkach typu podciśnieniowo–dielektrycznego.

Podsumowując, podstawowe typy suszenia można podzielić na naturalne i sztuczne. Aby drewno konstrukcyjne cechowało się trwałością i elastycznością wskazany jest wybór metod sztucznych.

Stylizacja paznokci co to jest?

Stylizacja paznokci co to jest?

Okazuje się, że historia stylizacji jest bardzo długa. Bez wątpienia techniki zdobienia i pielęgnacji zmieniały się na przestrzeni lat, ale o wygląd paznokci kobiety dbały już w czasach starożytnego Egiptu. Historia jest pełna zdumiewających faktów. Wszystkim znany manicure francuski wcale nie pochodzi znad Loary, ale powstał w Stanach Zjednoczonych. Tego typu ciekawostek jest znacznie więcej. Historia stylizacji obfituje w nieznane informacje, ciekawe postaci i innowacyjne rozwiązania. Jej początki sięgają tak daleko, jak ludzkie pragnienie podobania się i podkreślenia swojego wyglądu.

Znalezione przez archeologów zapiski potwierdzają, że około 3000 lat p.n.e. znane były zabiegi upiększające. Faraon Narmer farbował henną dłonie, podeszwy stóp, a także paznokcie. Kleopatra znana jest z kąpieli w mleku, a Nefretete malowała paznokcie u nóg i rąk kolorem czerwonym (zarezerwowanym dla rodu królewskiego). Współczesne techniki i metody pielęgnowania paznokci powstały zaledwie w XIX wieku.

 

Dlaczego stylizujemy paznokcie?

Wygląd dłoni i paznokci ma duży wpływ na to, jak jesteśmy odbierani przez innych ludzi. Nie bez powodu w niektórych korporacjach istnieją zapisy dotyczące koloru lakieru do paznokci i kształtu ich płytki. Ponadto wygląd paznokci ma wpływ na naszą pewność siebie i ogólne samopoczucie. W związku z tym dbamy o nie, aby podobać się sobie i innym. Kolejnym powodem może być panująca moda. Większość kobiet decyduje się na malowanie paznokci, więc pozostałe podtrzymują ten trend i nie wyłamują się. Jednocześnie należy przyznać, że wypielęgnowane i starannie pomalowane paznokcie wyglądają po prostu ładnie.

Sprawdź również:

 

Czym jest stylizacja paznokci?

Stylizacja paznokci to metody i techniki polegające na malowaniu, ozdabianiu czy nadawaniu odpowiedniego kształtu paznokciom. Rynek kosmetyczny bardzo się w tym obszarze rozwija, dlatego powstają coraz to nowsze możliwości. Niektóre stylizacje przypominają małe dzieła sztuki. Na płytce wykonywane są zdobienia okolicznościowe (np. na  ślub), tematyczne (np. ulubione postaci z bajek) czy świąteczne (np. bożonarodzeniowe).

 

Jakie są rodzaje stylizacji paznokci?

Dostępnych jest kilka metod stylizacji paznokci, które różnią się rezultatem. Aby uzyskać profesjonalny efekt, lepiej skorzystać z usług kosmetyczki. Stylistki paznokci korzystają ze specjalnych szkoleń, stale podnosząc swoje kwalifikacje i umiejętności. Dzięki temu są w stanie zaoferować naprawdę ciekawe rozwiązania. Podstawowe techniki stylizacji paznokci to:

– manicure hybrydowy. Stylistka wykonuje go na naturalnej płytce. Wcześniej matowi paznokcie bloczkiem polerskim i nakłada bazę do hybryd. Kolejnym krokiem jest lakier hybrydowy (utwardzany światłem lampy UV lub LED) oraz top. Zabieg trwa około godziny. Atutem manicure hybrydowego jest trwałość. Efekty utrzymują się nawet przez 3 tygodnie, a zabieg chroni przed łamaniem się paznokci,

– paznokcie żelowe. Ich celem jest przedłużenie naturalnej płytki. Stylistka nakłada kolejne warstwy gęstego żelu, który kilkakrotnie utwardza się z użyciem lampy UV. Technika uwzględnia dwa sposoby. Nakładanie preparatu na tipsy, które są przytwierdzone do paznokcia lub na formę. Stylistka usuwa formę po zaschnięciu żelu. Manicure jest trwały przez ok. 3 tygodnie. Wykonanie jest dłuższe niż hybrydowego,

– paznokcie akrylowe. Cechują się dużą trwałością. Są odporne na działanie wody i środków chemicznych. Ich wykonanie może zająć nawet 3 godziny, poza tym wymaga sporych umiejętności i doświadczenia. Stylistka aplikuje na płytkę proszek akrylowy połączony z liquidem. Mieszanka ma krótki czas schnięcia. To powoduje, że korekta jest trudniejsza niż w przypadku hybryd czy żeli. Akrylowy manicure utrzymuje się przez okres 3 tygodni,

– paznokcie tytanowe. Stanowią alternatywą dla paznokci hybrydowych. Nie wymagają jednak zastosowania lampy UV, ponieważ lakier utwardza się w kontakcie z powietrzem. Ten typ stylizacji wzmacnia i odżywia płytkę, ponieważ pyłki tytanowe zawierają dodatki wapnia i witamin. Silniej niż hybrydy utwardza płytkę, ponadto jest trwalszy. Efekt utrzymuje się nawet przez 4 tygodnie. Paznokci tytanowych nie usuniemy acetonem. Stylistka usuwa je za pomocą frezarki,

– manicure japoński. To bardzo naturalna i delikatna metoda. Jej celem jest wzmocnienie i regeneracja zniszczonej płytki paznokcia. Jak sama nazwa wskazuje, metoda pochodzi z Japonii. Stosowały ją tam arystokratki. Efektem zabiegu jest lśniąca płytka o perłowym odcieniu. W czasie zabiegu stylistka poleruje paznokcie za pomocą specjalnej szczotki. Następnie wciera pastę, która zawiera witaminy, keratynę i minerały. Efekt widoczny jest przez około 2 tygodnie. Powtórny zabieg można wykonać dopiero po upływie miesiąca, by nie osłabiać płytki częstym ścieraniem.

Stylizacja paznokci cieszy się ogromną popularnością, a każda klientka ma szeroki wybór zabiegów i metod. Większość z nich pozwala na utrzymanie efektów przez kilka tygodni, dzięki czemu cieszymy się zadbanymi i pięknymi paznokciami. Kobiety coraz częściej decydują się na manicure nie tylko na specjalne okazje, ale również na co dzień.

Jakie rolety zewnętrzne wybrać?

Jakie rolety zewnętrzne wybrać?

Aby stworzyć sprzyjające warunki w pomieszczeniach, coraz częściej stosuje się rolety zewnętrzne. Piękne, wygodne, łatwe w utrzymaniu, kompaktowe, takie projekty sprawdzają się zarówno w biurach, jak i we wnętrzach prywatnych domów. Ich głównym zadaniem jest regulacja przepływu naturalnego światła. Ponadto systemy przeciwsłoneczne mogą służyć, jako ochrona przed włamaniem lub jako element wystroju.

Co to są rolety zewnętrzne?

W oknach od strony ulicy montuje się rolety. Rozwiązanie to sprawdza się na elewacjach budynków biurowych, hal wystawienniczych, kompleksów sportowych, szkół, centrów handlowo-rozrywkowych. Zasadniczo takie konfiguracje zewnętrzne służą, jako dodatkowa ochrona przed ingerencjami przestępczymi. Rolety zewnętrzne, można umieścić nie tylko na oknach, ale także w drzwiach. Mogą ozdobić wnętrze i zastąpić zwykłe drzwi.

Polecamy także:


Metody instalacji rolet zewnętrznych:


Odmiany rolet zewnętrznych

  • Wiele mieszkań i biur ma okna z podwójnymi szybami. Rolety zewnętrzne ochronią plastikowe okna przed warunkami atmosferycznymi i zwiększą ich żywotność, a także zapewnią prywatność mieszkania.
  • Balkony i loggie są wyposażone w modyfikacje zapewniające ochronę, przytulność i komfort. Przy wyborze lepiej jest preferować krótkie sekcje. Są łatwiejsze w obsłudze.
  • Istnieje wiele opcji zewnętrznych rolet: przesuwne, rolowane o niskiej przepuszczalności powietrza.
  • Właściciele domów coraz częściej montują żaluzje wahadłowe w postaci rolet wykonanych z blachy stalowej lub profili metalowych.
  • Altany ogrodowe i werandy ozdobione są modelami z aluminiowymi lub drewnianymi lamelami. Szerokie zastosowanie znajdują rolety zewnętrzne wykonane z różnych materiałów. Rolety rzymskie to ciekawy kształt proponowany przez dekoratorów wnętrz. W ciepłe dni istotne są tymczasowe wyjmowane modele, nie utrudniają naturalnej cyrkulacji powietrza, jednocześnie zapewniając maksymalną ochronę przed słońcem.
  • Przezroczyste modele można zastosować na tarasie lub w ogrodzie zimowym. Są wykonane z tworzywa sztucznego i nadają się do ochrony przed słońcem, wiatrem i owadami. Po wyposażeniu w takie warianty okien północnych oświetlenie pomieszczenia jest zwiększone. Ważne! Te opcje nie ochronią przed włamaniem.
  • Urządzenia zabezpieczające są instalowane na basenach zewnętrznych, aby chronić wodę przed zanieczyszczeniami i pyłem.
  • Odmiany antywłamaniowe gwarantują bezpieczeństwo i są niezbędne w punktach sprzedaży detalicznej, sklepach, kawiarniach i garażach.

Mechanizm kontrolny

Dziś modyfikacje rolet zewnętrznych są bardzo zróżnicowane. Można je jednak sklasyfikować według podobnych cech. Różne rodzaje rolet przeciwsłonecznych pozwalają na montaż kilku rodzajów sterowania – od kabla po napęd elektryczny.

  • Regulacja mechaniczna. Elementy uruchamiane są za pomocą taśmy, uchwytu lub sprężyny.
  • Typ liny jest używany głównie do lekkich modeli. Taśma jest nawinięta na bęben, przeciwny koniec jest przymocowany do wału.
  • Konstrukcje sprężyn są oparte na bezwładności sprężyny naciągowej umieszczonej wewnątrz wału.
  • Napęd na korbę kardana z przegubem przymocowany do urządzenia z uchwytem; kiedy się obraca, płaszcz się porusza.
  • Sterowanie elektryczne. Ruch odbywa się za pomocą panelu sterowania lub przełącznika dotykowego.
  • Automatyzacja pozwala zapewnić wysoki poziom komfortu, regulować różne parametry: od natężenia światła po izolację akustyczną.

Obsługę rolet można skonfigurować z pilota, przycisku, z timerem. Sterowanie bezprzewodowe jest wygodne w wielokondygnacyjnych budynkach, centrach, szkołach, bankach i innych obiektach. Pozwala na scentralizowaną kontrolę w całym budynku.

Kształt lameli:

  • Kształcie litery C. Charakteryzują się największym kątem obrotu, dlatego najlepiej regulują strumień świetlny.
  • Płaskie. Najbardziej opłacalne. Mają funkcję ochrony przed słabym światłem. Lamele nie przylegają do siebie dostatecznie ciasno, co może powodować przerwy. Mogą być stosowane do małych otworów.
  • W kształcie litery Z. Posiadają żebro usztywniające, co pozwala osiągnąć największą odporność na silne wiatry.

Układ paneli:

  • Poziome. Charakterystyczną cechą jest niezawodność. Jeśli zostaną prawidłowo zainstalowane, wytrzymają wystarczająco długo bez uszkodzenia, znakomicie zachowują swój kształt, nie hałasują podczas pracy i pozwalają precyzyjnie regulować ilość strumienia świetlnego.
  • Pionowe. Istotną cechą tego modelu jest możliwość obracania lameli w dowolnym kierunku. Jednak takie odmiany są mniej odporne na silne podmuchy wiatru.

Jeśli rolety są używane do ochrony, eksperci zalecają wybór metalowych odpowiedników. Lamele wykonane ze stali są najbardziej trwałe i niezawodne w działaniu. Konstrukcje wykonane ze stopów na bazie aluminium są przyjazne dla środowiska, ponadto są lekkie, kompaktowe i trwałe w użytkowaniu. Rolety drewniane są mniej niezawodne niż aluminiowe. Ale takie modele są bezpieczne, estetyczne, w połączeniu z różnymi typami fasad. Zastosowanie specjalnych impregnatów i lakierów wydłuży ich żywotność. Odmiany plastikowe i metalowo-plastikowe są bardziej dekoracyjne. Są łatwe w obsłudze, odporne na chemię gospodarczą, przystępne cenowo, ale mają niską funkcję ochronną.